[Przykład hasła]

Ratzinger Joseph (ur. 1927), niemiecki teolog katolicki; od 1958 roku profesor dogmatyki i teologii fundamentalnej, kolejno, Wyższej Szkole Teologiczno-Filozoficznej we Freisingu, uniwersytetów w Bonn, w Münster i w Tybindze; ekspert II soboru watykańskiego; 1977 arcybiskup Monachium i Freisinga oraz kardynał; od 1981 prefekt watykańskiej Kongregacji Doktryny Wiary; twórca «dynamicznej chrystologii sensu» (wykorzystującej m.in. dorobek Karla Bartha oraz oryginalnych koncepcji w eschatologii, eklezjologii i sakramentologii; „Wprowadzenie do chrześcijaństwa” (1968, 1990, wydanie polskie 1970, 1994), „Wiara i przyszłość” (1970, wydanie polskie 1975), „Bóg Jezusa Chrystusa. Medytacje o Bogu Trójjedynym” (1976, wydanie polskie 1995), „Śmierć i życie wieczne” (1977, wydanie polskie 1986), „Służyć prawdzie. Myśli na każdy dzień” (1978, wydanie polskie 1983), „Tajemnica Jezusa Chrystusa” (1984, wydanie polskie 1994), „Słudzy waszej radości” (1988, wydanie polskie 1990), „Kościół, ekumenizm, polityka” (wydanie polskie 1990), „Patrząc na Chrystusa: ćwiczenia w wierze, nadziei, miłości” (wydanie polskie 1991), „Dlaczego właśnie Ona? Soborowa teologia maryjna” (wraz z H. Balthasarem i R. Graberem, wydanie polskie 1991), „Sól ziemi. Chrześcijaństwo i Kościół katolicki na przełomie tysiącleci” (1996, wraz z P. Seewaldem, wydanie polskie 1997), „Obrazy nadziei. Wędrówki przez rok kościelny” (1997, wydanie polskie 1998).